خواص برگ بو

اين روزها در تهران به من برگ بو مي‏گويند ولي لغت نويسان فارسي مرا«باهشتان» قيد كرده‏اند. عربي من و با «غار گيلاسي» نبت دوري دارم. برگ من معطر است، درخت من بيش از هزار سال عمر مي‏كند، برگ مرا در حال حاضر در خيار شور مي‏اندازند تا آن را خوشبو كرده و از فساد آن جلوگيري نمايد، ولي در گذشته برگ مرا در بسته‏اي انجير و خرما مي‏گذاشتند تا از كرم گذاشتن آنها جلوگيري ‏كنم. درخت من بزرگ است و در عهد باستان يونانيان به آن خيلي احترام مي‏گذاشتند و شاخه‏هاي آن را در اعياد و مراسم مذهبي در دست مي‏گرفتند و دانشمندان تاجي از آن درست كرده، بر روي سر مي‏گذاشتند، ميوه من به قدر فندق است و به فارسي به آن «دهمشت» گويند و روغني خوشبو دارد. درخت من در تهران و استانهاي شمال كاشته شده، فقط از برگ خوشبوي آن استفاده مي‏كنند.
برگ من بادشكن بوده، عرق را زياد مي‏كند. و چنانچه زياد خورده شود قي آور است. ضد تشنج بوده و عادت ماهانه زنان باردار را باز مي‏كند. ميوه من قويتر از برگ من بوده، و اشتها را زياد مي‏كند، مقوي معده مي‏باشد و براي درمان برنشيت مزمن تجويز شده، از برگ و ميوه من پادزهر سموم، مخصوصا سموم غذايي است.
ماليدن ميوه من جهت درد اعصاب و رفع خستگي و كوفتگی و گر فتگي عضلات و باز كردن دهانه عروق مفيد است. چكاندن آب ساييده ميوه من در گوش جهت تسكين درد آن نافع است و صدا كردن گوش و سنگيني آن را از بين مي‏برد.مضمضه جوشانده برگ من جهت تسكين درد دندان نافع است. مخلوطمن با عسل چه به صورت معجون و چه به صورت حب جهت سرفه كهنه و تنگ نفس مفيد است. روغن من قي آور، پيشاب آور و قاعده آور است. خوردن ميوه ميوه من جهت تحليل بادها و دل درد، قولج و امراض جگر و طحال سودمند مي‏باشد، و با عسل جهت زخم معده و روده تجويز شده است. ۱۰ گرم پوست من سنگهاي كليه و مثانه را خرد مي‏كند.
ضماد من با آرد جهت تسكين ضربان ورمهاي گرم و درد مفاصل سودمند مي‏باشد و ماليدن كوبيده من جهت ار بين رفتن لكه‏هاي سياه صورت و كك و مك و رفع آثار جلدي مؤثر است. مقدار خوراك برگ من دو مثقال و مقدار خوراك ميوه من يك مثقال است. زياده روي در خوردن آنها ايجاد قي مي‏نمايد.
 اجازه فرماييد «غار گيلاسي» خود را خدمت شما معرفي كند.
غار گيلاسي - در مازندران و نور و كجو به من جل و جله، در لاهيجان جلي، در گيلان و طوالش چرم ليوه و در آستارا چرم گيله گويند.
زادگاه اوليه من نواحي غرب آسيا، مخصوصا ايران و قفاز است. در ايران، در آستارا تا بهشهر، در مازندران و نور و كجور به من جل و جله، در لاهيجان جلي، در گيلان و طوالش چرم ليوه و در آستارا چرم گويند.
زادگاه اوليه من نواحي غرب آسيا، مخصوصا ايران و قفقاز است. در ايران، در آستارا تا بهشهر، در جنگلها مي‏رويم و امروزه بيشتر مرا در امريكا و اروپا كاشته‏اند. من از خانواده غار مي‏باشم، و اعراب به من «غار الكرزي» و كرزز الغار گويند. برگ من در حالت بازه بي بو است، ولي در اثر مالش دست و جويدن بويي شبيه به بوي روغن بادام تلخ مي‏دهد.
طعم برگهاي من تلخ است، در داروخانه‏ها و كاكرخانجات داروسازي آب مقطر برگ من مصرف جاري دارد. آب مقطر من زود فاسد مي‏شود، به اين جهت توصيه شده است كه آن را هميشه در شيشه‏هاي رنگين و در محل تاريك و خنك نگاهداري كرده، و كوشش نمايند كه سر شيشه خالي نباشد، آب مقطر من به شرطي در داروسازي قابل مصرف است كه 10 گرم درصد اسيد سيانيدريك داشته باشد. در بعضي از داروخانه‏ها آب مقطر مرا بطور تقلبي از شتشوي روغن بادام تلخ در آب به دست مي‏آورند. آب مقطر برگ من ضد تشنج و درمان سرفه است و براي تنگ نفس، سياه سرفه، التهابات دردناك معده و روده استفراغ و بي خوابي تجويز مي‏شود و دمكرده برگهاي من براي تسكين دردهاي عصبي، سياتيك به كار مي‏رود، ضماد آن براي رفع كوفتگي عضلات، ورمهاي سطحي، پوست و خارش جلدي به كار مي‏رود، ولي چون برگهاي من داراي اثر سمي است، بايد در استعمال آن رعايت احتياط بشود. از برگ من مي‏توان تركيبات دارويي جهت معالجه معتادان به ترياك و هرويين و مبتلايان به جنون الكلي تهيه نمود، ولي چون داراي اثر سمي هستم، و از طرفي در ايران گياهان ديجگري وجود دارند كه غير سمي بوده و در همه ايران مي‏رويد و اثر آنها براي نجات معتادان موثر و مطمئن‏تر است، و به آساني مي‏توان از آنها استفاده كرد، از اين جهت از دادن دستور استفاده از برگ من خودداري مي‏شود. بديهي است كه همانگونه كه يونجه و ترياك سياه چگونگي راه علاج معتادان را شرح دادند، بقيه گياهان نيز به هنگام معرفي خود، نسحه‏هاي موثري را نشان خواهند داد.